Bir bilinmezliğin içinde neler olacak, beni neler bekliyor diye düşünürken doulaların varlığını farkettim. Ve benim doğru doulam kim olmalı diye düşünürken Tolga beye gittiğimiz bir muayene gününde Rabia ile tanıştık. O kadar içten, o kadar heyecanlı ve o kadar işine aşıktı ki verdiği tüm bilgiler beni ve eşimi çok rahatlattı. Tamam bu yola Rabia ile girmeliydim. Fakat normal doğumun zor olacağını ve sezeryan olacağımı duyduğumda yine Rabianın omuzumda ağladım. Ama oğlum 40.haftayı doldurduğumuz gece bir süpriz yaptı ve gelmeye karar verdi. İlk olarak ne mi yaptım, Rabiayı aradım tabiki gecenin 1:00’inde. Sabah 4’e kadar sürekli ya yazıştık ya da telefonla konuştuk ve hastanede buluşmaya karar verdik. Sonrasında tüm süreci Rabianın sihirli parmakları, verdiği güven ve yönlendirme ile tamamladık. Tam 16 saat.. Sancıların başlaması, hastanede buluşma, Rabianın sinirli parmakları ile yaptığı masajlar, sakinliği, beraber doğuma gidişimiz, doğum, sonrasında ilk kez bebeğim Rabianın kucağında emzirmem vs vs. Çok uzun ama bir o kadar da tarif edilemez duyguların yaşandığı 16 saatin beraber el ele başarıyla üstesinden geldik. Söyleyebileceğim tek şey; iyi ki tanışmışız ve iyi ki o gün yanımdaymışsın..